پيشرفت روزافزون سيستم هاي توليدي و مكانيزه شدن هرچه بيشتر اين سيستم ها نياز به برنامه ريزي را در آنها ا فزايش داده است . در دنياي كنوني كه رقابت امر مهمي است، بهینه شدن سيستم هاي توليد از اهميت فوق العاده اي برخوردار است . از جمله فنون بهينه سازي سيستم هاي توليد، روش هاي علمي برنامه ريزي توليد مي باشد كه عموماً بر پايه تكنيك هاي تحقيق در عملیات بنا شده اند . عمده مساله موجود بر سر راه محققان در اين زمينه به كارگيري يك استراتژی مناسب جهت برنامه ريزي توليد است كه قابليت هموارسازي نوسانات تقاضا را داشته و در عين حال تكنيك مناسبي از حيث در بر گرفتن وقايع توليدي باشد(مهرگان محمدرضا و دیگران ،(1385)). استرتژی مناسبی که در این شرکت پیاده شده است، استراتژی تعویق است. تعویق )postponement(  به محصول واسطه ای مشترکی ( هم خانواده ) که در مرحله ی نخست ، با ویژگی های مختلفی ( مانند رنگ ، اندازه و نوع ) تولید می شوند ولی فعالیت های خط تولید مانند ، رنگ رزی ، ترکیب ، مونتاژ نهایی ، بسته بندی آنها  و ...  تا رسیدن مرحله دوم ، یعنی رسیدن سفارش مشتریان به تعویق می افتد ، اشاره می کند .

لی و بلینگتون[1]   (1994) خط تولید چاپگر European Desk jet  شرکت HP را با استفاده از استراتژی تعویق طراحی مجدد کردند. کوپر و  پاگ[2] (1998) مزیت تعویق را ، کاهش و یا حذف ریسک و عدم اطمینان تولید و فعالیت های پشتیبانی عنوان کردند. گارگ و تنگ دو نقطه از تعویق را مورد برسی قرار داند –  قبل و بعد از تعویق – و اهمیت متغیرهای تقاضا ، رابطه و نسبت اندازه ی بین زمان های سفارش را در تعیین نقاط مناسب جداسازی مورد بررسی قرار دادند.


[1] Lee and Billington

[2] Tang and Gorg